Kyoto Animation8

Savaş sona erdi ve Violet Evergarden'ın bir işe ihtiyacı var. Yaralı ve hissiz bir hâlde, kendini ve geçmişini anlamak amacıyla mektup yazıcılığı yapmaya başlar.

Kobayashi bir apartman dairesinde yalnız yaşıyor, ta ki bir gün Tohru ortaya çıkana ve sonunda birlikte yaşamaya başlayana kadar. Tooru, insanları aşağılık ve aptal olarak görür, ancak Kobayashi-san tarafından kurtarıldığı için, her şey plana göre gitmese de borcunu ödemek ve ona çeşitli konularda yardım etmek için elinden gelen her şeyi yapar. Bir ejderha kızla yaşayan çalışkan bir ofis hanımı hakkında efsanevi bir günlük yaşam komedisi.

Tomoya Okazaki is a third year high school student resentful of his life. His mother passed away from a car accident when he was younger, causing his father to resort to alcohol and cigarettes. This results in fights between the two until Tomoya's shoulder is injured in a fight. Since then, Tomoya has had distant relationships with his father, causing him to become a delinquent over time. While on a walk to school, he meets a strange girl named Nagisa Furukawa who is a year older, but is repeating due to illness. Due to this, she is often alone as most of her friends have moved on. The two begin hanging out and slowly, as time goes by, Tomoya finds his life shifting in a new direction.

Hikaye her zaman suya dalmayı ve içinde yüzmeyi sevmiş bir çocuk olan Haruka Nanase’nin etrafında döner. İlkokuldan mezun olmadan önce, o yüzme kulübünün diğer üyeleri Makoto Tachibana, Nagisa Hazuki ve Rin Matsuoka ile birlikte bir yüzme turnuvasına katılmıştır. Zafer elde ettikten sonra, çocukların her biri kendi yollarına gitmiştir. Zaman geçmiştir, olaysız lise hayatlarının ortasında Rin ortaya çıkar ve Haruka’ya bir maç için meydan okur, Haruka ona ezici gücünü gösterir. Böyle sona ermesini istemeyen, Haruka bir kez daha Makoto ile Nagisa’yı bir araya toplar ve Rei Ryugazaki adlı yeni üyeyi ikna edip Rin’i yenmek amacıyla Iwatobi Lise Yüzme Kulübünü oluşturur.

Karanlık fantezi, Akihito Kanbara adlı bir lise ikinci sınıfını izliyor. Çocuğun insana benzediği halde, yarısı Youmu'dur ve yaralanmaya karşı savunmasızdır çünkü çabucak iyileşebilir. Bir gün, Akihito, okulun çatısına atlamak üzere olduğu anlaşıldığında, birinci sınıf öğrencisi Mirai Kuriyama ile tanışır. Mirai, ruh dünyasının üyeleri arasında sapkın sayılan kanı manipüle edebilmesi nedeniyle izole edilmiştir. Ahihito Mirai'yi kurtardıktan sonra rahatsız edici olaylar ortaya çıkmaya başladı.

Oreki Houtarou is a minimalistic high school boy. One day, he joins the Classic Literature Club at his elder sister's request. There he meets Chitanda Eru, Fukube Satoshi, and Ibara Mayaka. Chitanda is a calm beautiful girl but she turns into an embodiment of curiosity once she says, "I'm curious." Fukube is a smiling boy with a fantastic memory who calls himself a database. Ibara is a short girl and is strict with others and herself. They begin to investigate a case that occurred 45 years ago. Hints of the mystery are buried in an old collection of works of the former members of Classics Club. The collection is titled "Hyouka."

As one of the thousands of Japanese students afflicted with "chunibyo," a state where they're so desperate to stand out that they've convinced themselves that they have secret knowledge and hidden powers, Yuta spent most of his middle school years living in a complete fantasy world. He's finally managing to overcome his delusions but his chunibyo have attracted the attentions of another sufferer, and she's decided that this makes him her soul mate.

I thought that when I entered high school, my days of believing in aliens, time travelers and ESPers were going to be over. That is, until she introduced herself. Claiming to be interested in only aliens, time travelers, and ESPers, Haruhi Suzumiya was the strangest girl I've met in a long time... Before I knew what's going on, I've been dragged into her weird club, and it looks like I'm not the only one who has been drafted into this "SOS Brigade" of hers, because there are three other students who don't seem to be so ordinary themselves.