Ablam

"Kız Kardeşim", 1980'lerde İstanbul'da geçirdiğimiz yapışkan bir yazdan örneklerin ve duyguların bir hatırası gibi. Elif, kız kardeşini yetişkinliğe kaybettiğini hisseder. O 10, kız kardeşi 13 yaşında. Aralarında görünmeyen bir bariyer var gibi görünüyor ve Elif bunun ötesinde ne olduğunu kavrayamıyor. Ailedeki ve çevresindeki diğer kadınları gözlemler, arkadaşıyla konuşur, onu bekleyen yepyeni bir dünyanın, büyük bir bilinmezlik denizinin olduğunu hissedebilir. Hala annesinin sağladığı rahatlığa güvenerek, ablasına bakıp kıskanarak, aynı zamanda derinden güvensiz ve kendinden emin hissediyor. Karışık duyguları, bir kayıp olasılığıyla karşı karşıya kaldığında artar.