Tokyo’nun umumi tuvaletlerini temizleyen Hirayama, bir yandan müzik, edebiyat ve fotoğraf tutkusunun peşinden gittiği hayatından memnundur. Geçmişiyle yeniden bağ kurmasına yol açan beklenmedik karşılaşmalar, hayatının düzenini yavaş yavaş bozmaya başlar.
Fleeing heartbreak in the big city, Ichiko returns to Komori, her rural hometown. She battles summer's rain and humidity, bakes her own bread, grows hothouse tomatoes and tills the fields. During autumn, the time for pickling and preserving fish and sweet potatoes, Ichiko begins reaping rice and recalls her departure five years before.
30 yılını bir masanın başında mühür basarak ve hiçbir iş yapmayarak geçirmiş olan Bay Watanabe 1 yıldan az ömrü kaldığını öğrenince, o güne dek hiç yaşamamış olduğunu hisseder. Ancak yaşama duygusunu kolay kaybetmeye niyetli değildir.
A university student attends a Japanese tea ceremony near her house with her cousin. There she has the Japanese tea ceremony in her life and it's there for her during moments when she is sad or happy.
Ichiko bakes a cake for an end-of-year party with her friends. In the depths of winter, making mochi and curry keeps the people of Komori warm. Later, spring brings thoughts of her absent mother as well as rice planting and sakura, and she begins to think of leaving Komori behind again.
Cannes Film Festivali’nde Belirli Bir Bakış bölümünde gösterilen film, “kaybeden” baba, yeni bir hayat kurmaya niyetlenen sorumluluk sahibi anne ve arada kalmış küçük oğullarını, bir fırtınada, babaannenin evinde bir araya getiriyor.