Widower Shuhei Hirayama's caretaker is his 24-year-old daughter, Michiko. Gradually, he comes to realize that Michiko should not be obliged to look after him for the rest of his life, so he arranges a marriage for her.
A busy executive learns during a meeting that his mother may be dying and rushes home to her side. He ends up being his father's caretaker and becomes closer to him than ever before. Estranged from his own son, the executive comes to realize what has been missing in his own life.
Cannes Film Festivali’nde Belirli Bir Bakış bölümünde gösterilen film, “kaybeden” baba, yeni bir hayat kurmaya niyetlenen sorumluluk sahibi anne ve arada kalmış küçük oğullarını, bir fırtınada, babaannenin evinde bir araya getiriyor.
Oğlu Akira'yla birlikte yeni bir eve taşınan Keiko'nun önemli bir sırrı vardır. Bu sır, Keiko'nun her biri başka bir adamdan olmak üzere üç çocuğu daha olduğudur. Bir sabah uyandıklarında annelerini geride bir mektup ve bir zarf dolusu para bırakarak gitmiş bulan çocuklar, yalnız başlarına yaşamanın yollarını bulmaya çalışırlar.
Müthiş bir dönüşüm ve modernleşmenin pençesinde bölünmekte olan Japonya'dayız. Taşralı, emekli bir karı-koca, Tokyo'da yaşayan evlenmiş çocuklarını ziyarete giderler. Gençler giderek hızlanmakta olan şehir yaşamının meşguliyeti içerisinde, onlarla ilgilenmektense birbirlerine pas edip kurtulma hafifliğindedirler. Sadece savaşta ölmüş oğullarının dul gelini yaşlı çifte şefkat ve ilgi gösterir. Evlerine döndüklerinde kırgın ve kafaları karışıktır. Çocukların titreyip kendilerine gelmesi için dramatik bir olayın gerçekleşmesi gerekecektir. Ülkesinin 50'li yıllarda geçirdiği kültürel dönüşümün izini sürmekten yorulmayan Japon yönetmen Yasujiro Ozu'nun hem kendi başyapıtı hem de eşsiz ritmiyle, sinema sanatının en güzel filmlerinden biri.