Pınar Afşar

Türk sinemasının ilk çevreci filmi. Yıl 1924, Kurtuluş Savaşı sonrası. Savaşın acılarını taşıyan Manisa şehrine çok uzaklardan ilginç bir konuk gelir. Göğsünde İstiklal Madalyası taşıyan bu gizemli adam yanmış yıkılmış şehirde ölü doğayı yeniden canlandırıp yeşillendirmek için amansız bir mücadele başlatır.

Evli ve çocuklu, orta halli bir memur, bir gün işine giderken, bir evin penceresinde bir kadın görür ve ondan etkilenir. Kadın kendisine göre biraz daha yaşlı bir bankacıyla evlidir. Kadın ve erkek giderek birbirleriyle tanışır ve konuşur. Adam bir süre sonra görevi gereği Marmaris’e gidecektir.

Babasının intikamını almak isteyen bir adamın yaşadıkları anlatılır. Murat babasının yaptığı kanunsuz işlerden rahatsızlık duyar. Bu yüzden babasından uzaklaşır ve kendi işini kurar. Buna rağmen babası el altından Murat’ın işlerini kontrol eder. Bir gün babası bir düşmanı tarafından öldürülür. Babasının katillerinden intikam almak isteyen Murat, uygun zamanı bekleyecektir.

Ayla (Özge Özberk), kızı Eylül ve kocası Sertaç (Sinan Tuzcu) ile mutlu bir hayat yaşamaktadır. Eşinin kendisini kapı komşusu ile aldattığını fark etmesiyle büyük bir şok yaşar. Bu psikoloji altındayken, her şeyden kaçmak ister. Ege'de küçük bir kasabada yaşayan akrabalarının sünnet düğünü için onu kasabaya çağırması, aradığı fırsattır. Ayla, kızıyla beraber akrabalarının yanına gider. Ama oradaki yaşam ve akrabaları, yıllar önce bıraktığı gibi değildir. Orada öğreneceği çok şey ve yaşayacağı çok zorluk ve yanında mutluluk vardır.