Mehmet Ünal

Dünyanın dört yanında çektiği toplumsal içerikli belgeselleriyle tanınan yönetmen Metin Yeğin, ilk uzun metrajlı filmi ‘D’de 1988’de Metris Cezaevi’nden kaçan bir grup siyasi tutuklunun hikâyesini anlatıyor.

Memleketin doğu ve güneydoğusunun 30 yıldır kanayan yarısı olan savaşta, terör Kadife Ana'dan da gelinini ve torununu almıştır. Baskın sonrası oğlu Celal'in dağa çıkmasına engel olamayan Kadife Ana çareyi, sağ kalan küçük torununu alıp Erzincan’dan Ankara’ya göç etmekte bulur. Akrabalarının da desteği ile taşrada bir köy ocağını işleten Kadife Ana, torununu yetiştirme ve hayatta kalma mücadelesi verir.

Ailesinden uzakta çalışan Hacı, maaşını alamadığından eve para gönderemiyordur. En son ne zaman yemek yediğini de hatırlamayan Hacı, inşaatı temizlerken molozların arasında para bulur. Hacı bulduğu bu para ile ne yapacağı konusunda kararsızdır.

Gazi Mahallesi’nde yaşayan Fırat ve babası, geçimlerini sağlayabilmek için çöp toplarlar. Fırat bir gün çöpte tek tekerli bir bisiklet bulur ve ona dair hayaller kurmaya başlar.

İran asıllı oyuncu Sara, Fransa'da hayatını sürdürmektedir; fakat bir gün babasından bir mektup alır ve ülkesine geri dönmek zorunda kalır. Öte yandan oyunculuk gereği canlandırdığı bazı sahnelerden dolayı ülkesine girişi yasaktır. Sara, Türkiye üzerinden yasadışı yöntemlerle İran'a gitmeye karar verir. Türkiye'de turist rehberliği yapan Yılmaz'dan yardım alan Sara, uzun bir yolculuğun sonunda Hakkari'ye varmayı başarır. Bu noktada yanlarına katılan Mehmet Selim ile hem İran hem de Türk askerleri tarafından yakalanma korkusu içinde yollarına devam ederler...

Mertkan’ın hayatı basittir: babasının inşaatlarının getir götür işlerine bakar, arkadaşlarla alışveriş merkezlerinde sağı solu keser, arabayla turlar. Bu basitliğe bir anlam bulmak için pek de hevesli değildir. Ne zaman ki Gül ile tanışır, boşluğu ve basitliği değerlendirmek için bir fırsat çıkar karşısına. Ancak babası Gül’ün kökenleri konusunda şüphecidir. Hayatta ayrımcılıkla karşılaştığı ilk anda ona teslim olan Mertkan, çoğunluğa uyar, babasının kendisi için çizdiği yolda hayatına bir anlam bulur.

1711 yılında Osmanlı İmparatorluğu, Rus İmparatorluğunu yenmiş fakat ardından duraklama dönemine girmiştir. Hikâye Patrona Halil'in kardeşinin padişahın emri ile asılmasıyla başlıyor. Dönemde Osmanlı savaştan uzaklaşmış ve daha çok lale bahçelerinde eğlenceler düzenlemektedir. Bu duruma karşı çıkan Yeniçeri ocağı ve bazı padişah karşıtı çeteler örgütlenmeye çalışsalarda bir isyana cesaret edememişlerdir. Fakat Patrona Halil kardeşinin ölümüne çok içerlemiş ve padişah'ın tahtan indirilmesi için halkı galeyana getirme planları yapmaktadır. İç ve dış tehditler de etkinlik kazanma peşindedir. Padişaha ve Osmanlı'ya karşı kurulan komplonun farkına varanlar olur. Ama bazı şeyler için her şey çok geçtir.

İstanbul’un fethinden sonra kurduğu devleti, cihan imparatorluğuna çevirmek isteyen Fatih, imparatorluğun ömrünü uzatacak kanunlarla da devlet yapısını sağlamlaştırmak ister. İstanbul’un fethinden sonra kurduğu devleti, cihan imparatorluğuna çevirmek isteyen Fatih, imparatorluğun ömrünü uzatacak kanunlarla da devlet yapısını sağlamlaştırmak ister. Bu esnada şehzadeler Bayezid, Mustafa, Cem ve valideleri Gülbahar, Çiçek ve Gülşah arasında gizliden gizliye süren rekabet, daha açıktan ve üst boyutlara taşınır. Şehzade valideleri için tek hedef, Sultan’dan sonra kendi evlatlarının tahta çıkmasıdır. Çünkü ancak bu şekilde hayatta kalmaları mümkün olacaktır.