Sevinç Meşe

Yusuf doğuştan engelli, siyasetten asla anlamayan, tek derdi, üniversitenin kampüs girişinde simit satıp annesine ekmek götürme kavgasındadır. İhtilalin kaos ortamından nasibini alan Yusuf, gözünü açtığında artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak ve hayatı bambaşka bir hal alacaktır. Yusuf, dönemin akıl ve ruh sağlığı rehabilitasyon merkezine sevk edilir. Menekşe ise uzun zamandır hastanede ve geçmişinin silinmeyen izleriyle boğuşmaktadır. Yusuf, aynı hastanede rehabilite olan Menekşe ile karşılaşır ve her ikisinin de tamamen yabancı olduğu aşk duygusuyla şuursuz bir şekilde tanışarak; yeniden doğarlar.

Yıllardır eğreti gelin olarak yaşayan Kostak Emine çevresi tarafından dışlanmış bir kadındır. Hayatı boyunca yalnızlığa mahkum kalan Emine kardeşi Dilan’ın yanına gitmeye karar verir. İki dayanak noktası ona güç vermektedir; biri eğreti gelin olarak yanına gittiği Hakan diğeri ise Hakan’dan olan kızı Ladik. Emine yaşam şartlarından dolayı kızına bakamamış, Ladik’i teyzesi Dilan büyütmüştür. Annesini dışlayan Ladik, çevresindekilerin onu da dışlamasıyla güvensiz biri haline gelir. Teyzesinin zoruyla evlendiği kocasını terk eden Ladik uzun bir yolculuğa çıkar.

Kocası Sarp’ın ölümünden sonra Bahar’ı hayata bağlayan iki şey vardır: Çocukları Nisan (7) ve Doruk (4). Onlarla elele verip hayatı bir oyuna, fakirliği eğlenceye, yokluğu neşeye çevirmeyi başarır. İnsanın yüzü güldüğünde kalbinin de onunla birlikte gülümseyeceğine inanır.