Okan Urun

Hızır uzun süredir yoğun bakımda olan karısı Halime’yi kaybeder. Kızı Hatice, annesinin hastalığı boyunca özverili bir şekilde yardımını esirgemeyen hastabakıcı Evren’in, annesinin ölümüne sebep olduğunu öğrenir. Hatice eve gelen babasına öğrendiği gerçeği hissettirmeden ilgiyle davranmaya çalışır ancak bir süre sonra bu sırrı içinde daha fazla taşıyamayıp kız kardeşi Kader ile paylaşır. Hatice, Evren’in itirafını babalarına söylemeleri gerektiğini düşünürken Kader, polise gitmeli ve tüm bildiklerimizi anlatmalıyız, der. Kader’in ablasına olan baskısı Hatice’de bir varoluş problemi yaratır ve Evren’in itirafının ağırlığı altında ezilmeye başlar. Ailece yenilen bir akşam yemeğinde her aile ferdi bu durumla yüzleşmek zorunda kalır.

Istanbul, today. The city has become one big machine that pulls people apart. Through the streets of the city echo the voices of young male and female workers. The harsh reality of an uncertain economic phase is felt in each segment of what is left of the Turkish society class structure. A Kurdish girl stands up against her family rules and tradition. The last young member of a diminished clan remembers the past ruefully. A child worker is forced to support his family since he is the only one who earns some money. A young unemployed male sells himself to tourists in front of the Blue Mosque. His body is the last working tool he is left with. Torn between the West and the East, Istanbul becomes the city symbol of a world that can neither go back nor (yet…) step forward.

Hayat neden Zeynep’in yüzüne gülmemiştir? Onun, yanında bakıcılık yaptığı insanlardan ne farkı vardır? O da rahat ve konforlu bir hayatı hak etmiyor mudur? Neden hayat ona gülmüyor, yalnızca zorluk çıkartıyordur? Bu soruları tam da doğum gününde sorarken, Zeynep’in karşısına hayatını değiştirebilecek bir fırsat çıkar. Zeynep, erkek arkadaşı Alp’in kiraladığı arabada bir çanta dolusu para bulunca Alp’le tartışınca, kaza yaparlar. Zeynep’in iki seçeneği vardır: Ya kalıp Alp’in hayatını kurtaracaktır ya da parayı alıp kaçıp kendi hayatını...

Bir ‘az ünlü’nün, az daha ünlü olma hikayesi... Bir zamanlar reytingi bol dizilerde ve art-house sinema filmlerinde boy gösteren Bartu, birçok oyuncu için ciddi gelir ve kısa ömürlü şöhret kapısı olarak görülebilecek dizilerde oynamaktan bıkmıştır. Hızlı yaşadığı hayatı sebebiyle artık parası da kalmamıştır. Tam bu sırada karşısına oyuncu olmak isteyen kuzeni Gizmo ve senelerdir görmediği dayısı çıkar. Bir yandan dizilerde oynamadan hayatını kazanmanın bir yolunu arayacak olan Bartu, bir yandan da kim olduğunu ve ne istediğini bulmaya çalışacaktır. Bartu Ben’in yönetmen koltuğunda 34. Sundance Film Festivali’nde Dünya Sineması Dramatik Film Yarışması Büyük Jüri Ödülü’nü Kelebekler filmiyle kazanarak ülkemize 2018 yılında büyük gurur yaşatan Tolga Karaçelik oturuyor.