Gülşen Özbakan

Aydın emekli bir tiyatrocudur; oyunculuğu bıraktıktan sonra Kapadokya'ya babasından yadigar kalan butik oteli işletmek için geri döner. Aydın o günden sonra başlayan kış uykusu bu gözlerden ırak otelin içerisindeki gündelikleriyle, kâh yerel bir gazeteye köşe yazıları yazarak kâh her zaman niyetlendiği ancak bir türlü başlayamadığı tiyatro tarihi kitabını yazmayı düşünerek geçer. Tüm bu süreçte hayatında iki kadın vardır: Kendisine her anlamda uzak ve soğuk davranan genç karısı Nihal ve boşandıktan sonra yanlarına taşınan kız kardeşi Necla... Kışın bastırması ve artan kar yağışı bu küçük taşrada en çok Aydın'ın sinirlerine dokunur ve onu uzaklara gitmeye teşvik eder...

Recep'in tek yakını, kıllı, yaşlı ve zamanını PlayStation oynayarak geçiren babaannesidir. Babaannesi Recep'in yaşadığı sarhoş, aylak ve avare hayatı bırakıp iş bulmasını, evlenmesini ve saygınlık kazanmasını ister. Recep babaannesinin istekleri için harıl harıl kendisine iş aramaktadır. Recep İvedik her işe gider, gittiği işlerde de ortalığı birbirine katar. Kuzeni Hakan'ın yakın çevresi çok geniş olduğu için sahip olduğu iş yerinde ona yeni bir iş verir. Torpilli Recep, bir yandan işyerinde çeşitli maceralar yaşarken, bir yandan da işi öğrenecektir.

Zehra'nın ölmesiyle onun yerine geçen Eda, Zehra’nın çocuklarıyla beraber Zehra gibi yaşamaya başlar. Diş hekimi olan ve çocuk yapmaktan korktuğu için evlenmeye hiç yanaşmayan Eda, Zehra'nın ölümüyle kendini bir anda üç çocuklu bir kadın olarak bulur. Çocuklara doğruyu söylemeye karar veren Eda, kendini üç çocuğun anneliğine soyunmaya hazır hissetmez. Ancak eve girer girmez çocuklar tarafından o kadar sıcak ve coşkuyla karşılanır ki ne yapacağını şaşırır.